تلگرافی


دنباله بهانه می گشتم برای نوشتن اولین پست سال که خداوند از غیب رساند.

 

پرزنتیشنمان را بالاخره ارائه  دادیم. الحق و والانصاف کار کارستانی از آب در آمده بود. در همین لحظه هم که دارم می نویسم استاد لویی (حالا دیگر عزیز) برایم فید بک فرستاده  و کلی در مدح اجرایم قلم فرسوده. خلاصه اینکه شیرینی این لحظه ها ارزش اون همه سختی آن هم موقع تحویل سال را داشت.

 

در این لحظه خاص برای برگشتن به ایران بعد از تمام شدن ترم (یکماه دیگر) بسیار مرددم. شما اگر جای من بودید ترجیح می دادید این فرصت دو ماهه را در کنار خانواده باشید یا جهانگردی کنید؟

 

نظرتان را برایم بنویسید. شدیدا مرددم!

 

نمی دونم چرا حس میکنیم نوشتن یادم رفته! شاید به خاطر این باشه که مدتهاست نخواندم! نه؟

 -----------------------------------------------------------------------------------

یعدالتحریر:

ضمن تشکر از همگی آنهایی که در این نظر سنجی شرکت کردند و نکردند، با اعلام اینکه بازگشت به ایران به دلایل فنی به طور صد درصد منتفی میباشد ختم نظر سنجی اعلام میگردد.

  
نویسنده : بوم رنگ ; ساعت ٩:٥٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٧ فروردین ۱۳۸٧
تگ ها :