بدون شرح

 

کــَـس به شـب زلف تـــو راه نـدارد

روشنـــی طلــــــعتـت مــــاه ندارد

 

قلعه ی زرین شمس با تَف تیـغش

پیـــش نگـــــاهت دگـر جــاه نـدارد

 

حلقه ی گیسـوی تــــو دار مکافات

گشته اسیرش دلــــــم، گناه ندارد

 

چشم تو بـرده زِ دل قــــرار به یغما

دردِ  دل بــی قــــــــرار، آه نــــدارد

 

قوس و قزح شرمسار از خم ابروت

چون که به الوانِ خود سیاه نــدارد

 

لعـــل لـبِ آتشت منشاء الهـــــام

با تــــــو قلم، کاغــذی تبـــاه ندارد

 

خنده به لبهای تو چون که نشــیند

سبزی روحم دو صد، گیــــاه نـدارد

 

مرغ دلم بین چـِسان پیش خیـالت

خواب شد و خوابش انتبـــاه نـدارد

 

پی نوشت: تمرین خشت زنی می کنیم، جدی نگیرید!

 

پی نوشت مستقل از پست: اجازه بدید همینطور بی مقدمه و بی موخره بر آستان حضرت امیرانه دامت برکاته سجده ی ارادت به جای آوریم که بی شک حضرت عشقند و قبله گاه حاجاتِ وبلاگستان، خیلی ممنونتم اخوی بابت محبتت !

 

  
نویسنده : بوم رنگ ; ساعت ۱۱:٢٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٥ شهریور ۱۳۸٧
تگ ها :