جاودانگی با فیکساتیو

 

By the soft graphite of my pencil,

I’ll have the terminating story of loneliness

Introduced to the face of a calendar

My pencil is dull and my tone is tender

lest I scratch the lineless sheet of paper.

 

Written in pen, it is doomed

Then if you are willing to perpetuate the splendor

Do it with some fixative spray on the cahier

Then you'll be a champiion, I a contender

 

با گرافیت نرم مدادم

حکایت سرآمدنیِ تنهایی را

به رخساره ی سررسیدی می شناسانم

مدادم کُند و کلامم نرم است

مبادا بخراشد، عرصه بی خطیِ کاغذ را

 

مداد نوشته گرچه محکوم به فناست اما

بعداً اگر خواستی شکوهش را

با افشانه ی فیکساتیوی جاودانه کن

تا ما قهرمان این حکایت تنهایی شویم

 

*ورژن فارسی را به عنوان ترجمی ی شعر انگلیسی ام بخوانید.

  
نویسنده : بوم رنگ ; ساعت ۳:٥٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٧ آبان ۱۳۸٧
تگ ها :