غذا خوردن شما معرف شخصیت شماست!

خوب یادم هست که غذای مورد علاقه ی کودکی ام سالاد الویه بود، همیشه از فرط علاقه دوست داشتم سالاد الویه ام رو بدون نان و به قول معروف «خالی خالی» بخورم اما از اونجایی که بزرگتر ها اجازه ی این کار رو نمی دادند اول سهم نان باگتم رو با زجر هر چه تمام، تمام می کردم تا به نوبت سالادالویه خوران صِرف برسم، به نوبت اوج عیش خوردن. سالهاست که دوران کودکی به بایگانی تاریخ پیوسته اند اما هنوز هم استراتژی غذا خوردنم، همان استراتژی تاخیر در لذته، هنوز هم تکه های لذیذتر غذا رو برای لقمه های آخر ذخیره می کنم، کاری که بخشیش از سر عادته اما در نگاه کلی می تونه ریشه در جهان بینی ام داشته باشه. چرا که در سایر شئونات زندگی هم تاخیر انداختن در لذت سرلوحه ی همه ی کامجویی هایم بوده و هست.

همه اینها را گفتم تا این نتیجه برسم که همین شیوه ی غذا خوردنمن میتونه معرف تیپهای شخصیتیمون باشه،اصلا با دقت کردن به غذا خوردنمون می تونیم به خود شناسی و دیگر شناسی برسیم. من که مدتها است به این موضوع توجه می کنم و به نتایج جالبی هم رسیده ام. مثلا افرادی که در بدو نشستن سر میز بشقابشون رو با انواع و اقسام خورشت ها و سالادها پر می کنند بعد به خوردن می پردازند غالبا افرادی حریص اند و در عین حال تن پرور و خود دوست؛ مدل غذا خوردنشان را می توان به زندگیشان تعمیم داد و همخوانی اش را دید، همین افراد یحتمل اگر بنا باشد در یک روز تعطیل بنشینند پای فیلم دیدن هم استراتژی شان همین است، کنترل ها را می چینند دور و برشان، موبایل و تلفن و فندک و زیرسیگاری و بالش و تخمه و میوه و آب و فلاسک چای را از همان اول دورشان پهن میکنند که تا آخر فیلم مجبور نباشند از جاشان تکان بخورند. همین آدمها احتمالا تا ریال آخر پولشان را برای خودشان خرج می کنند، فارغ از اینکه کسی در کنارشان محتاج است. یا آنهایی که تکه های لذیذ غذاشان را همان لحظه اول می بلعند را در نظر بگیرید، خوب که دقت کنید می بینید این ادمها در نگاه اول هم عاشق می شوند، با اولین عشقشان ازدواج می کنند، راحت تر از بقیه تصمیم میگیرند و الخ.

 القصه که این عادتهای غذا خوردن را دریابید و تیپهای شخصیتی تان مقایسه کنید، این کار را در مورد اطرافیانتان هم انجام بدید، بی شک به نتایج جالبی خواهید رسید. بعدا اگر دلتان خواست ما را در نتایجش شریک کنید.

 

پی نوشت: اینجا همچنان از آسمان سیل می بارد، حوله های خیس اند هنوز!

  
نویسنده : بوم رنگ ; ساعت ۱٢:۳٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳ اسفند ۱۳۸٧
تگ ها :