این روزها

در این روزهای که تب انتخابات ملت را آتش می زند نوشتن از روزمرگی ها نه من را ارضا می کند و نه کسانی که اینجا را می خوانند پس شاید حالا که حرف انتخاباتی ای ندارم که در خور اینجا باشد بهتر باشد قدری استراحت کنم. فقط نمی شود این نکته را کتمان کرد که دل آزرده ام از همه ی کسانی که دم از آزادی بیان می زنند اما تا مخالفشان داد سخن سر می دهد به سکوت می خوانندش و  تا کسی حرفی می زند که  به مزاق شان خوش نمی آید صدایشان را به شکوه بالا می برند که ساکت باشید  مبادا سرنوشت چهار سال پیشمان تکرار شود. دل چرکینم از آنها که مصلحت اندیشی را تا آنجا پیش برده اند که همه ی آرمانهایشان را به دست فراموشی سپرده اند. از آنها که سوار مرکب باد تا انتهای جاده ی عوام زدگی می تازند و در این راه همه ی خوبی ها و ارزشها را زیر پا له می کنند...

  
نویسنده : بوم رنگ ; ساعت ۱:٢٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٠ خرداد ۱۳۸۸
تگ ها :