Old Boy -1

همین الان جلسه ی فیلم بینی امشب به پایان رسیده و منی که هرگز باور نمی کردم از سرزمین جواهری در قصر، شاهکاری چون «Old Boy» هم بیرون بیاد، نشسته ام و به راهکارهای خنک کردن امحا و احشام مغزم فکر میکنم؛ نشته ام روی تختی که قرار بود به سنت این شبها بعد از تماشای فیلم، بستر خوابیدنم باشه و باور نمی کردم که چطور جناب چان وو پارکِ کره ای با جادوی سینما خواب رو از سرم ربوده و چنین لایه لایه ی مغزم رو ملتهب کرده؛ یک لایه مشغول خشونت شرقی، یک لایه درگیر التهاب ناشی از انتقامی موعود، یک لایه مفتون روابط ساده و در عین حال پیچیده ی بشری، یک لایه اسیر پیچیدگی های فیلمنامه و یک لایه حیرتزده از تکنیک های بی بدیل سینمایی فیلم. القصه که تا هضم شدن ماجرا، نقدا این را از بنده قبول کنید که «Old Boy» چان وو پارک را نه تنها یکبار بلکه بارها باید تماشا کرد و بیشتر ازآن نوشت.

 

 

  
نویسنده : بوم رنگ ; ساعت ٥:۱٦ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ امرداد ۱۳۸۸
تگ ها :