کاپشن چرمی یا کلامی در باب نسبیت خیر و شر

در زندگی، بعضی افعال و رفتار هستند که درست و غلطشان مستقیما به  فاعل آنها بستگی پیدا می کند؛ یعنی برخی مواقع ابداً معیار مطلقی برای قضاوت خیر یا شر وجود ندارد؛ به عبارت ساده تر در شرایطی اهمیت سوال "چه شد؟" در برابر سوال  "که چه کرده؟" رنگ می بازد؛ مثال ساده اش می تواند پوشیدن کاپشن چرمی باشد؛ تابه حال دقت کرده اید که کاپشن چرمی بسته به اینکه به تن چه کسی می نشیند می تواند آدم ها را از خز ترین انسان روی زمین به شیک پوش ترین آدم دنیا بدل کند؟ می خواهم عرض کنم به واسطه ی این اصل نسبیتِ فاعل محور خیر و شر، آدمها برای کسب وجاهت لازم نیست حتما پی نیکی و درستی بدوند بلکه کافیست  قلق نیک جلوه کردن را پیدا کنند و راه میان بُر دوست داشته شدن را بیابند.

  
نویسنده : بوم رنگ ; ساعت ٤:٢٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٠ آبان ۱۳۸۸
تگ ها :