کلاه‌مان را بچسبیم!

یادمان باشد ضعف‌هایمان در فلان حوزه، هرگز با قابلیت‌هایمان در وادی بهمان جبران نمی‌شود. یادمان نرود چقدر از موفقیت‌هایمان در حوزه‌ی X  را مرهون شکست‌هایمان در حوزه‌ی Y هستیم؛ موفقیت‌هایی که صرفاً از دید دیگران موفقیت محسوب می شوند و برای ما ماموریت‌هایی از سر اجبار بیش نیستند. یادمان باشد دلمان پی‌.اچ.‌دی‌.هایی را که پس از شروع ریزش موهایمان گرفتیم ارزشیابی نخواهد کرد؛ سوئیچ ماشین‌هایی که پس از شکست‌های عشقیمان خریدیم را قلبمان آخر یک روز روی میز نهارخوری رها می کند و به حالت قهر ترکمان می‌کند. حواسمان باشد شاید فرداروزی دلمان آن وعده غذایی را که ‌از سر "بی‌خوابی" خوردیم و نه از سر "گرسنگی" توی صورتمان تف کرد. بیاییم خوب حساب و کتاب کنیم ببینیم چند درصد از مسیر زندگیمان را دست در دست خواسته‌ها و امیال‌مان طی کرده‌ایم و چند در صد را همراه کینه‌ها، عقده‌ها و شکست‌هایمان کشان کشان رفته‌ایم. برداریم هر چه زودتر حساب کتاب کنیم که غفلت موجب پشیمانی خواهد بود.

 

  
نویسنده : بوم رنگ ; ساعت ۱٠:۳٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٩ دی ۱۳۸۸
تگ ها :