در میان باورمندان

این روزها دور و برم مردمانی را می‌بینم که مدام صدای شکایت‌شان برای اعتراض به تضییع حقوق خرد‌شان بلند است؛ حقوق خرد که عرض می‌کنم شما بخوانید برشته شدن بیش از حد نان، دندان‌گردی کسبه‌ی محل، قرمزی مصنوعی گوجه فرنگی‌ها زیر لامپ‌ هالوژن بقالی‌ها و قس علی هذا. آن‌گاه در عجبم که چطور همین مردم، این‌چنین نسبت به تضییع حقوق اساسی‌شان بی‌تفاوت و خاموشند؛ ظاهراً به قرینه‌ی قانونِ "دروغ هرچه بزرگتر باورش راحت‌تر" حق نیز هر چه بزرگ‌تر باشد، ستاندنش آسان‌تر است.

پی‌نوشت: عنوان از یکی از سفرنامه‌های جنجالی وی. اس. نایپال است.

  
نویسنده : بوم رنگ ; ساعت ۸:٢۱ ‎ب.ظ روز جمعه ٢ بهمن ۱۳۸۸
تگ ها :