گوش شما

یکی حالش را داشته باشد شاید بتواند در باب این موضع رساله‌ای چیزی تولید کند، یا لااقل یک پست درست- درمان وبلاگی بنویسد اما گمان کنم چکیده اش چیزی شبیه این باشد که "بدبخت کسی است که غرائزش ابزار فکر کردنش شوند و بدبخت‌تر کسی که درباره‌ی غرایز بدیهی‌اش زیادی فکر کند." شاید تفکیک غرائز از عقلانیات چندان همه ساده‌ نباشد، شاید سیاه و سفید کردن موضوع برخی واقعیات را مخدوش کند اما نگارنده دارد از زیاده‌روی‌ها سخن می‌گوید، از فرم افراطی ماجرا. می‌دانم جا دادنش در قالب یک جمله شاید حکایت ریختن بحر در کوزه باشد. اما در عصر مینیمال زده‌‌ای که لابی «لایک‌ها» بر آن حکومت می‌کنند شاید در کوزه‌ریختن یگانه راه رساندن حرف‌ها به جایی است که باید برسند.

 

  
نویسنده : بوم رنگ ; ساعت ٧:٤٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢ آبان ۱۳۸٩
تگ ها :