معمای چمدان

وضعیت خنده داری است این که چمدانت را بگذاری گوشه‌ی اتاق و ندانی که آخر بازش خواهی کرد یا باید برش داری و بروی؛ معمای پیچیده‌ایست این معمای چمدان؛ می‌مانم؟ می‌روم؟ می‌خواهم بروم؟ نمیخواهم بروم؟ باید بروم؟ نباید بروم؟ تعمیم دهید این سردرگمی را به رابطه‌های انسانی. به لبخندهایی که می‌زنید، سلام هایی که می‌کنید؛ باور کنید یا نه، سلام یک مسافر با سلام یک مقیم کلی توفیر دارد. لبخند یک مسافر هم. قبول کنید یا نه بلاتکلیفی حال خنده‌داری است: کمدی؛ از آن کمدی‌های سیاه روزگار..‏

  
نویسنده : بوم رنگ ; ساعت ٩:٥٥ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٩ آبان ۱۳۸٩
تگ ها :