تسلیت

این چند خط تقدیم به روح پدرِ دوست و همکلاسی خوبمون خانم کریم الدینی.

در زیر باران گلوله های داغ
            پاشیده بر این خاک بذر هزاران باغ
                       آنان که بی پروا جان را فدا کردند
                                  در شوره زار عجز جنگل به پا کردند

در بستر تاریخ از خون این یاران
            حماسه می جوشد از چشمه ی عصیان
                       آن لحظه که دژخیم فرمان آتش داد
                                   فریاد آزادی ، با خون به راه افتاد
                       در لحظه ی اعدام معراج این یاران
             فریادشان این بود پاینده باد ایران
برادری این سو در جوخه ی آتش
             آن سو رفیق خلق بالاتر از آتش

                        در زیر باران گلوله های داغ
                                    پاشیده بر این خاک بذر هزاران باغ
                        برادر سرباز ، آنکه کنون با ماست
             ای کاش پیش از این از خواب بر می خواست
اگر تفکر خلق چون آن برادر بود
             تاریخ ما امروز به شکل دیگر بود

 

  
نویسنده : بوم رنگ ; ساعت ٩:٠۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٤ بهمن ۱۳۸۳
تگ ها :