هزینه‌ی مردن

دیشب جایی خواندم که هزینه‌ی هر دوره شیمی‌درمانی شده دویست میلیون تومان، یادم افتاد به حمید که دو دوره شیمی‌درمانی‌اش که تمام شد گذاشت و رفت، یادم افتاد به ته‌مانده‌ی داروهای شیمی‌درمانی‌اش جلوی داشبورد ماشین پدرش که خودش به تنهایی چند لیتری اشک از من استخراج کرد. یادم افتاد به دو دوره شیمی‌درمانی زن‌دایی، به آقای الف که به دوره‌ی دوم نرسیده عزلش را خواند. به آن بیمارهایی که توی مطب دکتر دال روی صندلی‌ها ناراحت اتاق انتظار به صف نشسته بودند. بعد دیدم چقدر خوب است که هر چیزی را بشود با یک عدد و رقم سرراست اندازه گرفت، که بشود گفت بهای مرگ حمید، چهارصد میلیون تومن، بهای مرگ آقای الف دویست میلیون تومن، بهای مرگ مریض‌های اتاق انتظار مطب دکتر دال سر جمع چهار میلیارد و دویست میلیون تومن. دیدم چقدر خوب است که آدم اگر سرطان بگیرد برای زودتر مردن و خلاص شدن بهانه‌ای به اندازه‌ی یک عدد نه رقمی داشته باشد.


  
نویسنده : بوم رنگ ; ساعت ۱۱:۱٢ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٤ اسفند ۱۳٩۱
تگ ها :