۲۷ می ۲۰۱۳

یک ژانری در نوشتار هست مشتمل بر حرف‌هایی که خواسته‌ایم بگوییم و نتوانسته‌ایم، تصیماتی که باید می‌گرفتیم و نگرفته‌ایم، حاضرجوابی‌هایی که باید می‌کرده‌ایم و نکرده‌ایم. یک ژانری هست که کارکردش باید مثل کارکرد جبرانی خواب‌هایمان باشد. درست مثل این که در خواب به دیدار معشوقی می‌رویم که در بیداری راهی به آغوشش نیست، توی گوش زورگویانی می‌کوبیم که توی بیداری یک لقمه‌مان می‌کنند. یک ژانری در نوشتارِ این حوالی هست که اگر نباشد یک درصدِ بزرگی از نوشته‌های اینجا هم نیستند.

  
نویسنده : بوم رنگ ; ساعت ۱٢:٠٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ فروردین ۱۳٩۳
تگ ها :