آدم می خوابانیم، دوستی درو می کنیم!

شاید همه ما اینجا و آنجا از "خوابانیدن" به عنوان یکی از روشهای ازدیاد گیاهان شنیده باشیم. اصول کار ساده است. شاخه ای سالم و نزدیک به زمین را در خاک فرو می کنیم و به تدریج که شاخه در خاک ریشه می دهد ارتباطش را با درخت اصلی قطع می کنیم تا برای خودش گیاه مستقلی شود. شگفتا که حکایت ازدیاد دوستی هامان می تواند عینن شبیه پروسه ی خوابانیدن گیاهان باشد: از جمع دوستان آدمی تازه انتخاب می کنیم، به تدریج که مهرش را در خاک وجودمان می‌پروریم ارتباطش را با حلقه ی دوستان قطع می‌کنیم/می‌کـُند/می‌شود و پس از چندی صاحب آدمی جدید می شویم که می تواند همه‌ی قابلیتهای یک دوست ایده‌آل را در خود داشته باشد. نشسته ام دارم به مشروعیت این روش به عنوان راهی برای دوستی درو کردن فکر می کنم؛ این که تا چه میزان این روش به یک پروسه ی طبیعی دوستیابی نزدیک است؛ این که چقدر بعضی وقتها این روش اجتناب ناپذیر می‌شود؛ اینکه پروسه‌ی خوابانیدن اساسن ماهیتی آگاهانه دارد یا غیر آگاهانه و دست آخر اینکه چطور می شود رابطه ی نهال نوپای دوستی حاصل از این پروسه را با درخت مادر حفظ کنیم. پاسخ این پرسشها هر چه که باشد معتقدم دوستی های شکل گرفته از این رهگذر می توانند شکننده تر و آسیب پذیر تر از سایر انواع دوستی باشند؛ که باید نهال دوستی های خوابانیده مان را بیشتر محافظت کنیم؛ حواسمان بیشتر به رابطه ی نهال و درخت مادر باشد؛ ریشه ها را بشناسیم و حقوق منشاء دوستی و عقبه ی روابط را به رسمیت بشناسیم.  

/ 9 نظر / 4 بازدید
و.ا.ر.ط.ا.ن

نمی دونمر چرا یه هو غصه ام شد...

candle

عجب !

نسیم

آره این شخصی کردن دوستی یه موقعهایی خیلی بی رحمانه می شه

امیرحسین

نمی دونم این سیکل می تونه در مورد همه دوستی ها صدق کنه یا نه

شیما

دارم سعی می کنم همه چیزایی که می دونم و نمی دونم رو به هم ربط بدم تا به یه نتیجه برسم. به هیچ نتیجه ای نمی رسم اما!!!!!!

ماندا

من اینکارو کردم .نتیجه داده برای من که خیلی ثمر داشت .اسمش هر چی که میخواد باشه!

رویا

درخت دوستی بنشان... زیاد هم سختش نکن... این یکی دیگه فلسفه بافی نداره... تو مایه های امر خیره

sherry

سلام. حال و احوال؟ امیدوارم که خوش باشی. چقدر این نوع دوستی و آشنایی که گفتی شبیه با آشنایی تو با دوستان بلاگر فعلیت بعد از ورود من به بلاگت بود[چشمک] سال تازه ی خوبی داشته باشی.