تو هنوز ایرانی

آمده بودیم، آمده بودی. نزدیک بودیم، خیلی نزدیکتر از وقتی که جلوی تلویزیون زیر لب تحسینت می کردیم، خیلی نزدیک تر از وقتی که درِ گوشمان، " من کجای شب تو رو گم کردم و پیدا شدم " می خواندی، خیلی نزدیک تر از وقتی که از پشت جعبه ی جادو با "کویرم کویرم" غوغا به پا میکردی. آمده بودی، آمده بودیم اشک هم آمده بود، درست مثل همان بعد از ظهری که همه دور هم جمع شده بودیم تا بعد از قریب بیست سال هنرنمایی شاه ماهی را به نظاره بنشینیم؛ که هنوز نگفته بودی "اینور دنیا شبه اون ور دنیا روزه" همه ی پذیرایی خانه ی مادر بزرگ بوی غربت گرفته بود؛ که پای چشم بزرگ و کوچک تر شده بود. آمده بودیم، تو هم آمده بودی و هنوز نرسیده بودی به " ضجه هاتو نمی خوایم، تو هنوز ایرانی" که داشتیم ضجه می زدیم. آمده بودی با یک دنیا نوستالژی "غریبه"؛ نوستالژی هایی که حالا دیگر رنگ و بوی "آشنا"یی گرفتند، رنگ هم صدایی، بوی هم نفسی...

 

/ 13 نظر / 4 بازدید
نمایش نظرات قبلی
c!na

خوش به حالت عرفان‌شا.آخه مي دوني من هم يكي از طرفداراي پر و پا قرص گوگوشم حتا اگر همه منو ملامت هاي روسنفكرانه كنن:دي

نرگس

:)... گرچه قدیمترها گوگوش برام هنرمندتر بود تا الان ولی بهرحال خوبه دل به دل آهنگهای قدیمی دادن چه از دور و چه از نزدیک

an old classmate

i really liked your old post much better. do u believe you've changed for better. there was a time that when i came here i just can't leave easily. i never left a comment here. but now i reger it.

گل تن

آخی عرفان ! خیلی خوب بوده . چه خوب هم نوشتی ش همه نوجوونی آدم ه انگار این زن . لحظه های عاشقی . بارون که می زنه یا هر وقتی که یه حس قلمبه باشه پاش وسطه با همه ی دوست داشتنه گیش ![لبخند]

گل تن

رویا ضجه ش . مطمعنن!![نیشخند]

لیلی..

رفتی کنسرت؟ این روزا این آهنگا یه جور دیگه میچسبه.. چه خوب !

شاپرک

بیا قسمت کنیم تنهاییمونو...