از تنهایی

تنهایی ژرف ترین واقعیت زندگی بشر است. انسان یگانه موجودی است که به تنهایی خویش واقف است و یگانه موجودی است که برای رفع تنهایی به دنبال دیگری می گردد. طبیعت بشر اقتضا می کند که خود را در دیگری بجوید. انسان همواره در غربت است و در جستجوی وصال. بنابراین هنگامی از وجود خویش آگاه است ناخودآگاه به فقدان آن دیگری، یعنی تنهایی خویش نیز واقف است.

 

اوکتاویو پاز لوزانو - هزارتوی تنهایی (The Labyrinth of Solitude)

 

پی نوشت: اولین قسمت از مجموعه ی «ده های برتر کتاب از نگاه گاردین» را در شماره ی امروز روزنامه بخوانید. خواندن این مطلب به علاقمندان به روانشناسی تحلیلی یونگ اکیدا توصیه می شود.

/ 6 نظر / 9 بازدید
*elham

مثه یه عکاسی تنها عرفاان؟

مهران

تنهایی بهترین و بدترین لحظات زندگی رو تشکیل می ده. اگه خیلی کم باشه باعث نابودی شخصیته و زیادش هم خورندست.

نسیم

کاش این شکلکها یه آه گنده هم داشت

هانیه

و این تنهایی با بودن دیگری برطرف نمیشه که فقط برای مدتی فراموش میشه.. به قول سهراب آدم اینجا تنهاست..

شیرین

این درست نیست که وقتی تنهایی بیشتر یاد خدا می افتی تنهایی دیوانه کننده و وحشتناکه